اثربخشی درمان شناختی ـ رفتاری مثبت‌نگر بر شفقت نسبت به خود و دیگران در معلمان مدارس استثنایی
کد مقاله : 1340-4THESSNCONF
نویسندگان
پر وین فر ج زاده *1، خدیجه فو لادی2
1امور تربیتی و مشاوره علوم تربیتی دانشگاه فر هنگیان
2استاد یار گروه روانشناسی و مشا وره دانشگاه فر هنگیان صندوق پستی 1466-889 تهران - ایران
چکیده مقاله
. پژوهش حاضر به روش نیمه‌آزمایشی و با استفاده از طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان مدارس استثنایی شهرستان شهرکرد در نیمه دوم سال تحصیلی 03-1402 به تعداد 96 نفر بود که با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس تعداد 40 نفر و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر کدام 20 نفر) قرار گرفتند. ابز اطلاعات شامل پرسشنامه شفقت به خود (نف، 2003) و شفقت نسبت به دیگران (گوو و همکاران، 2020) بود که طی دو مرحلة پیش‌آزمون و پس‌آزمون توسط معلمان تکمیل شد. سپس به گروه آزمایش طی 10 جلسه 90 دقیقه‌ای درمان شناختی ـ رفتاری مثبت‌نگر ارائه شد. یافته‌های پژوهش با استفاده نرم‌افزار SPSS در دو سطح توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیری (MANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که درمان شناختی ـ رفتاری مثبت ‌نگر روی بهبود میانگین نمرات شفقت نسبت به خود و دیگران موثر بود (01/0 =P). ضریب اثر برای شفقت نسبت به خود 455/0 و برای شفقت به دیگران 592/0 به دست آمد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که درمان شناختی ـ رفتاری مثبت‌نگر بر کلیه ابعاد شفقت نسبت به خود و دیگران موثر است (01/0 =P). نتیجه‌گیری شد که می‌توان از درمان شاختی ـ رفتاری مثبت‌نگر جهت بهبود شفقت نسبت به خود و دیگران معلمان مدارس استثنایی استفاده کرد.
کلید واژه: درمان شناختی ـ رفتاری مثبت‌نگر، شفقت نسبت به خود، شفقت نسبت به دیگران، مدارس استثنایی.
کلیدواژه ها
کلید واژه: درمان شناختی ـ رفتاری مثبت‌نگر، شفقت نسبت به خود، شفقت نسبت به دیگران، مدارس استثنایی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی