دیسگرافی ، بحرانی خاموش در کلاس‌های درس ابتدایی و راهکارهای عملی برای معلمان و والدین
کد مقاله : 1320-4THESSNCONF
نویسندگان
ندا ابراهیمی مقدم *1، مهیسا قنبری رباطی2
1گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایران
2دانشجوی گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران. ایران
چکیده مقاله
این پژوهش از نوع اقدام‌پژوهی، با هدف شناسایی علل کندنویسی و بهبود مهارت نوشتاری هفت دانش‌آموز پایه اول دبستان که نشانه‌های بارز کندنویسی (سرعت پایین، خط ناخوانا، خستگی زودرس و اضطراب نوشتاری) داشتند، در قالب کارورزی دانشجویی اجرا شد. مداخلات طی ۸ جلسه (۵ هفته) در سه محور اصلی شامل (الف) تقویت مهارت‌های حرکتی ظریف و هماهنگی چشم و دست، (ب) آموزش چندحسی و بازی‌محور حروف هم‌آوا و املا، و (ج) افزایش انگیزه و کاهش اضطراب نوشتاری با استفاده از ابزارهای ساده و کم‌هزینه (کاغذ باطله، گندم، فلش‌کارت دست‌ساز، پانتومیم، نمایش و بازی‌های گروهی) اجرا گردید. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل مشاهده مشارکت‌جویانه، چک‌لیست رفتار نوشتاری، پیش‌آزمون و پس‌آزمون دیکته و بررسی دفترهای دانش‌آموزان بود. پس از اجرای مداخلات، میانگین زمان نوشتن ۱۰ کلمه از ۴ دقیقه و ۱۸ ثانیه به ۱ دقیقه و ۵۶ ثانیه (کاهش ۵۴ درصد)، تعداد غلط‌های املایی از ۴۲ به ۱۱ مورد (بهبود ۷۴ درصد) و نشانه‌های اضطراب نوشتاری در شش دانش‌آموز از هفت نفر به‌طور کامل یا نزدیک به کامل برطرف شد. همه دانش‌آموزان پیشرفت کیفی حداقل یک پله (از «نیازمند تلاش بیشتر» به «خوب» و «خیلی خوب») داشتند. نتیجه‌گیری شد که کندنویسی در پایه اول دبستان با مداخلات بازی‌محور، حرکتی و چندحسی کوتاه‌مدت و کم‌هزینه به‌طور چشمگیری قابل بهبود است. این یافته‌ها نشان می‌دهد معلمان و دانشجو-معلمان می‌توانند با امکانات موجود در هر کلاس درس، از بروز پیامدهای بلندمدت این اختلال پیشگیری کنند.
کلیدواژه ها
کندنویسی، مهارت‌های حرکتی ظریف، مداخله بازی‌محور، پایه اول دبستان، اقدام‌پژوهی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر