نقش روش های بازی محور در تقویت آموزش فراگیر در دوره ابتدایی
کد مقاله : 1303-4THESSNCONF
نویسندگان
مانی خوشحال *
دانشجوی دانشگاه فرهنگیان پردیس امام علی(ع)رشت
چکیده مقاله
پژوهش حاضر در پی پاسخ به نیازِ افزایش عدالت و مشارکت در کلاس‌های ابتدایی، به بررسی نقش روش‌های بازی‌محور در تقویت آموزش فراگیر پرداخت. هدف مطالعه این بود که سازوکارها، شرایط اثربخشی و پیامدهای کاربرد بازی‌محور در مدارس ابتدایی را شناسایی کند. روش پژوهش مرور روایتی–تحلیلی بود؛ جامعه پژوهش، مطالعات منتشرشده درباره «یادگیری مبتنی بر بازی» و «آموزش فراگیر در دوره ابتدایی» در بازه زمانی ۲۰۰۰–۲۰۲۴ بود؛. مداخله‌هایی که در مطالعات بررسی شدند شامل انواع بازی‌های مشارکتی، نقش‌آفرینی، بازی‌های حرکتی، بازی‌های دیجیتال آموزشی و گیمیفیکیشن بود. ابزارهای کار شامل «چک‌لیست PRISMA» برای گزارش‌دهی (Moher et al., 2009) و «Mixed Methods Appraisal Tool) MMAT)» برای ارزیابی کیفیت مطالعات (Pluye et al., 2011) و فرم استخراج داده طراحی‌شده توسط پژوهشگر بودند. داده‌ها به‌صورت سنتز روایتی و تحلیل تماتیک دسته‌بندی و تفسیر گردیدند. یافته‌ها نشان داد که روش‌های بازی‌محور مشارکت فعال، انگیزش و تعامل همسالان را افزایش داده و توانسته‌اند راه‌هایی برای پاسخ‌گویی به تفاوت‌های یادگیری فراهم کنند؛ با این حال اثربخشی آن‌ها به طراحی حساس به عدالت، شایستگی معلمان و دسترس‌پذیری منابع بستگی داشت. نتیجه‌گیری این بود که بازی‌محوری پتانسیل قابل‌توجهی برای پیشبرد اهداف آموزش فراگیر داشت ولی برای کاربرد پایدار به آموزش معلمان، چارچوب‌های اجرایی بومی و پژوهش‌های روش‌مندتر نیازمند بود.
کلیدواژه ها
آموزش فراگیر-روش های بازی محور-دوره ابتدایی-مشارکت-تفاوت های یادگیری
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر