نقش برنامه‌های امور تربیتی مدرسه در تاب‌آوری روانی-هیجانی دانش‌آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری خاص
کد مقاله : 1249-4THESSNCONF
نویسندگان
انور میری *
گروه آموزش روانشناسی و مشاوره دانشگاه فرهنگیان ایران تهران
چکیده مقاله
هدف این پژوهش، بررسی تأثیر برنامه‌های امور تربیتی مدرسه بر تاب‌آوری روانی–هیجانی دانش‌آموزان ابتدایی دارای اختلال یادگیری خاص در ناحیه ۲ سنندج بود. این پژوهش با روش ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شد. در بخش کمی، از طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده گردید. یافته‌های کمی نشان داد که اجرای برنامه‌های تربیتی منجر به افزایش معنادار نمرات تاب‌آوری، بهبود تنظیم هیجان و ارتقای مهارت‌های اجتماعی در گروه آزمایش شد. تحلیل‌های آماری (آزمون t و رگرسیون) نشان داد که کیفیت اجرای برنامه، اصلی‌ترین عامل پیش‌بینی‌کننده این بهبود بوده و نقش میانجی تنظیم هیجان و تعاملات اجتماعی نیز تأیید شد. در بخش کیفی، با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با دانش‌آموزان، معلمان و مربیان، داده‌ها جمع‌آوری و با کدگذاری مضامین تحلیل شد. نتایج کیفی بر نقش تعیین‌کننده فعالیت‌های گروهی، بازی‌های آموزشی، ارتباط حمایتی مربیان و فضای امن مدرسه در تقویت احساس توانمندی، خودکارآمدی و مشارکت اجتماعی تأکید کرد. درک دانش‌آموزان از حمایت محیط مدرسه، به‌عنوان عامل کلیدی تقویت تاب‌آوری شناسایی شد. در مجموع، یافته‌ها نشان داد برنامه‌های تربیتی ساختاریافته و مبتنی بر نیازهای واقعی دانش‌آموزان، تاب‌آوری را به‌عنوان یک مهارت قابل آموزش ارتقا دهد، بلکه می‌تواند به‌عنوان الگویی مؤثر برای سایر مناطق آموزشی کشور مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه ها
تاب‌آوری روانی-هیجانی، امور تربیتی مدرسه، اختلال یادگیری خاص، آموزش اجتماعی-هیجانی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی