| بررسی تاثیر بازیهای آموزشی در بهبود اختلال نوشتن (دیسگرافیا) در دانشآموزان با هوش بهر عادی |
| کد مقاله : 1244-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
عارف قادری راد *1، نسترن نارویی2، محمد پاهنگ3 1دانشجوی رشته آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مطهری زاهدان 2دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی ، دانشگاه فرهنگیان پردیس رسالت ، شهر زاهدان، ایران. 3کارشناسی مشاوره و راهنمایی ، دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مطهری ، شهر زاهدان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| نوشتن یکی از مهارتهای پیچیده شناختی است که پایه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان ابتدایی به شمار میرود. با این حال، گروهی از کودکان با هوش بهر عادی، با اختلال ویژه نوشتاری دیسگرافیا مواجه میشوند که به سه حالت نارسانویسی، قرینهنویسی و وارونهنویسی بروز میکند. شیوع دیسگرافیا بین ۵ تا ۱۲ درصد است و در صورت نبود مداخله، این اختلال به افت تحصیلی، کاهش عزت نفس و اضطراب منجر میشود. این پژوهش با استفاده از مروری نظاممند و کتابخانهای به بررسی تأثیر بازیهای آموزشی بر بهبود الگوهای دیسگرافیا در دانشآموزان پایههای اول تا پنجم پرداخت. جستجو در پایگاههای معتبر داخلی و خارجی از جمله SID، MagIran، PubMed و Google Scholar در بازه سالهای ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴، ۲۴۷ مقاله را شناسایی کرد که پس از تحلیل ۴۲ مطالعه با معیارهای تعریف شده شامل مداخلات بازیمحور و پیامدهای مرتبط با نوشتن انتخاب شدند. نتایج نشان داد بازیهای حرکتی-دقتی مانند نقاشی انگشتی، خمیربازی و تیلهبازی با تقویت مهارتهای دستورزی و هماهنگی چشم-دست، خوانایی خط را ۳۰ تا ۵۰ درصد بهبود میبخشند. بازیهای جهتیابی مانند تنآگاهی و فلشکارتهای برجسته، خطاهای مربوط به قرینهنویسی و وارونهنویسی را تا ۴۳ درصد کاهش میدهند. همچنین بازیهای شناختی-اجتماعی مانند داستانسازی گروهی موجب بهبود سازماندهی متن و انگیزه تحصیلی میشوند. در نهایت، بازیهای آموزشی رویکردی موثر، کمعارضه و در دسترس برای توانبخشی کودکان دیسگرافیا هستند. |
| کلیدواژه ها |
| دیسگرافیا، نارسانویسی، بازی آموزشی، اختلال نوشتن |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط |
