| بررسی راهکارهای عملیاتی آموزش تلفیقی-فراگیر برای دانش آموزان آسیب دیده شنوایی با اولویت آموزش تربیت شنیداری |
| کد مقاله : 1239-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
مریم حجتی نسب *1، عارف قادری راد2، مهدی ریاحی3 1دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی،واحد زاهدان، ایران. 2دانشجوی رشته آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مطهری زاهدان 3کارشناس ارشد، فیزیولوژی کاربردی، دانشگاه سیستان وبلوچستان ، شهر زاهدان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| آموزش دانشآموزان آسیبدیده شنوایی در کلاسهای عادی زمانی معنا پیدا میکند که نیازهای شنیداری آنان در طراحی و اجرای برنامههای آموزشی بهطور هدفمند دیده شود. این گروه به دلیل دشواری در درک گفتار و رشد زبان، در معرض محدودیتهای جدی در یادگیری و مشارکت اجتماعی قرار دارند و آموزش تلفیقی–فراگیر، در صورت برنامهریزی دقیق، میتواند فرصتهای بهتری برای حضور معنادار آنها فراهم آورد. هدف این مقاله مروری، تبیین راهکارهای عملیاتی و انطباقیافته در آموزش تلفیقی–فراگیر برای دانشآموزان آسیبدیده شنوایی با تمرکز بر تربیت شنیداری بهعنوان یکی از اولویتهای اصلی آموزشی بود. برای این منظور، محتوای دادههای نظرسنجی از ۴۰۰ معلم تلفیقی–فراگیر، تجربیات آنان و مدلهای انطباقی مدرسه بهصورت نظاممند مرور و تحلیل شد. روش پژوهش توصیفی و مبتنی بر رویکرد دلفی بود و بر دیدگاههای معلمان پذیرا در مدارس عادی و تلفیقی تکیه داشت. یافتهها نشان داد که تربیت شنیداری بهعنوان مهمترین محور آموزشی برای این گروه مطرح میشد (۵۰ درصد معلمان) و انطباقهای کلاسی مانند استفاده منظم از وسایل کمکشنوایی، توجه به لبخوانی، کاهش نویز محیطی، بهرهگیری از زبان اشاره، تقویت ارتباط با والدین و استفاده از مدلهایی مانند معلم رابط و اتاق مرجع جایگاه برجستهای یافتند. نتیجهگیری بر ضرورت توسعه حمایتهای شخصیشده و توانمندسازی معلمان برای اجرای این راهکارها در راستای تحقق عدالت آموزشی برای دانشآموزان آسیبدیده شنوایی تأکید کرد |
| کلیدواژه ها |
| آموزش تلفیقی–فراگیر، آسیبدیده شنوایی، تربیت شنیداری، راهکارهای عملیاتی، معلمان پذیرا. |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر |
