| اثربخشی بازیدرمانی شناختی-رفتاری بر افزایش مهارتهای اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری |
| کد مقاله : 1236-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
ابوالفضل یاسرنیا *1، آیت اله کریمی باغملک2 1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان 2هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بازیدرمانی شناختی-رفتاری بر افزایش مهارتهای اجتماعی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری شهر ماهشهر انجام شد. روش: این پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان مبتلا به اختلال یادگیری شهر ماهشهر در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. از بین آنان، ۳۲ دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۶ نفر) و کنترل (۱۶ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۴۵ دقیقهای تحت مداخله بازیدرمانی شناختی-رفتاری قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل در این مدت مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی مورگان و جینکز (۱۹۹۹) بود. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بازیدرمانی شناختی-رفتاری بهطور معناداری منجر به افزایش خودکارآمدی تحصیلی و بهبود مهارتهای اجتماعی (شامل مؤلفههای همکاری، قاطعیت و خویشتنداری) در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شده است (۰۵/۰ > P). اندازه اثر مداخله برای خودکارآمدی تحصیلی ۸۰/۰ و برای مهارتهای اجتماعی ۸۱/۰ محاسبه شد که نشاندهنده اثربخشی قوی مداخله است. نتیجهگیری: بر اساس یافتههای میتوان نتیجه گرفت که بازیدرمانی شناختی-رفتاری با تأثیر همزمان بر جنبههای شناختی، هیجانی و رفتاری، میتواند به عنوان یک مداخله مؤثر برای ارتقای خودکارآمدی تحصیلی و مهارتهای اجتماعی دانشآموزان دارای اختلال یادگیری مورد استفاده قرار گیرد. بر این اساس پیشنهاد میشود این روش در مراکز آموزشی و توانبخشی اختلالات یادگیری به کار گرفته شود. |
| کلیدواژه ها |
| کلمات کلیدی: بازیدرمانی شناختی-رفتاری، خودکارآمدی تحصیلی، مهارتهای اجتماعی، دانش آموزان دارای اختلال یادگیری |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
