| اثربخشی بازی درمانی بر تعامل و ارتباط اجتماعی دانش آموز کم توان ذهنی۱ |
| کد مقاله : 1234-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
داود باریاب آسیابری * دبیر استثنایی آموزش و پرورش |
| چکیده مقاله |
| هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازی درمانی ساختارمند بر تعامل و مهارت های ارتباطی یک دانش آموز دختر است که براساس پرونده آموزشی مدرسه طبق ارزیابی واحد سنجش آموزش و پرورش استثنایی و تایید روان شناس مدرسه در سطح کم توان ذهنی خفیف قرار دارد. این مطالعه با طرح تک موردی از نوع A-B اجرا شد و تحلیل داده ها بر اساس مقایسه تغییر سطح و تحلیل دیداری روند رفتاری انجام گرفت. شرکت کننده دانش آموز پایه اول مدرسه استثنایی دکتر محمد خزائلی بود که علائمی مانند کم حرفی، گوشه گیری ، دشواری در نوبت گیری و همکاری گروهی داشت. مداخله شامل هشت جلسه بازیدرمانی ساختارمند بود که مؤلفههای اصلی آن شامل بازی های نوبتی، نقش آفرینی، فعالیت های مشارکتی، تقویت همدلی و آموزش پاسخدهی مناسب به همسالان بود .دو همکلاسی او به عنوان همبازی حضور داشتند تا فرصت تعامل واقعی و تمرین مهارت ها فراهم شود ولی تمرکز ارزیابی تنها بر دانش آموز هدف بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه مهارتهای اجتماعی گرشام و الیوت (SSRS)نسخه معلم، فرم مشاهده عملکردی و مصاحبه معلم بود. نتایج نشان داد میانگین نمرات تعامل و همکاری، خودکنترلی و ابراز وجود افزایش یافت که بیانگر بهبود قابل مشاهده در تعامل اجتماعی و ارتباط کالمی است.در مقابل، زیر مقیاس مشکلات رفتاری بدون تغییر باقی ماند. یافته ها نشان میدهد بازیدرمانی ساختارمند میتواند در مدت کوتاه موجب تقویت مهارتهای ارتباطی و افزایش مشارکت اجتماعی دانش آموزان کم توان ذهنی شود |
| کلیدواژه ها |
| بازی درمانی، تعامل اجتماعی، مهارت های ارتباطی، دانش آموز کمتوان ذهنی، مطالعه تک موردی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
