اثربخشی درمان با گفتارِ آهنگین (MIT) بر کاهش لکنت و اضطراب کودکان مبتلا به لکنت زبان
کد مقاله : 1225-4THESSNCONF
نویسندگان
صمد رحمتی *
استادیار گروه آموزش روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان با گفتارِ آهنگین (MIT) بر کاهش لکنت و اضطراب کودکان مبتلا به لکنت زبان بود. طرح پژوهش نیمه آزمایشی، با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 12-6 سالة مبتلا به لکنت زبان مراجعه‌کننده به مراکز گفتار درمانی شهر خرم‌آباد بود. از میان جامعه آماری فوق به روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب و با جایگزینی تصادفی در گروه‌های آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند و به مقیاس سنجش شدت لکنت کودکان (SSI-4) و مقیاس تجدید نظر شده اضطراب آشکار کودکان (RCMAS) پاسخ دادند. گروه گواه در انتظار ماند و درمان با گفتارِ آهنگین (MIT) برای گروه آزمایش طی 8 جلسه 90 دقیقه‌ای به‌صورت هر هفته 2 جلسه به اجرا گذاشته شد؛ سپس در پایان مداخلات درمانی و 2 ماه بعد، مجدداً آزمودنی‌های گروه‌های آزمایش و گواه، توسط پرسشنامه‌های پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده‌های پژوهش با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و آزمون‌ آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون‌ تعقیبی بانفرونی تحلیل گردیدند. نتایج نشان داد که درمان با گفتارِ آهنگین (MIT) باعث کاهش شدت لکنت زبان و اضطراب کودکان مبتلا به لکنت زبان می‌شود (01/0>p) و این تأثیر در مرحله پیگیری پایدار می‌ماند (01/0>p). بنابراین درمان با گفتارِ آهنگین (MIT) می‌تواند برای کاهش شدت لکنت زبان و اضطراب کودکان مبتلا به لکنت زبان، به کار رود.
کلیدواژه ها
درمان با گفتار آهنگین، اضطراب، لکنت زبان، کودکان مبتلا به لکنت زبان
وضعیت: پذیرفته شده مشروط