| رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و خودتنظیمی در دانشآموزان دارای اختلال یادگیری در پایههای چهارم و پنجم مدارس ابتدایی شهر بندرعباس |
| کد مقاله : 1199-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
شهرزاد سنجری1، میثم صیادی2، حمیدرضا عباسی *3، محمدرضا محمدی سلیمانی3 1استادیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران 2گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 888-56441، تهران، ایران. 3استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 888-56441، تهران، ایران. |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی و مهارتهای خودتنظیمی در میان دانشآموزان دارای اختلال یادگیری در پایههای چهارم و پنجم مدارس ابتدایی شهر بندرعباس انجام شد. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دارای اختلال یادگیری در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود. نمونهای ۵۰۰ نفره به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای و سپس هدفمند انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی بندورا (2000) ویژه دوره ابتدایی و پرسشنامه راهبردهای خودتنظیمی فرانسیس (1999) بود که پایایی آنها در این پژوهش به ترتیب 0.89 و 0.84 بهدست آمد. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی تحلیل شد. نتایج نشان داد میان خودکارآمدی تحصیلی و خودتنظیمی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r = 0.61, p<0.001). همچنین نتایج رگرسیون نشان داد خودکارآمدی تحصیلی توان پیشبینی 38 درصد از واریانس خودتنظیمی را دارد. این یافته بیانگر آن است که باور دانشآموزان دارای اختلال یادگیری نسبت به توانایی خود، نقش کلیدی در ارتقای برنامهریزی، کنترل توجه، مدیریت هیجان و پایش عملکرد دارد. این نتایج میتواند برای طراحی مداخلات آموزشی و درمانی بهویژه در مراکز مشکلات ویژه یادگیری سودمند باشد. |
| کلیدواژه ها |
| اختلال یادگیری، خودکارآمدی تحصیلی، خودتنظیمی، دانشآموزان ابتدایی |
| وضعیت: پذیرفته شده |
