| کاربرد موسیقی بومی ایران در ارتقای یادگیری زبانی کودکان کم شنوا |
| کد مقاله : 1172-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
محمد درزاده *1، محمد رئیسی2، متین بلوچی1، سمانه وحید3 1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مطهری 2دانشجومعلم دانشگاه فرهنگیان پردیس شهید مطهری زاهدان 3گروه آموزش شیمی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889- 14665 تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| کودکان کمشنوا به دلیل محدودیت در دریافت محرک های شنیداری با دشواری هایی در رشد زبان گفتاری روبه رو بودند و این موضوع ضرورت بهره گیری از رویکردهای آموزشی نوآورانه را آشکار میکرد. هدف این پژوهش بررسی نقش موسیقی بومی در ارتقای یادگیری زبانی کودکان کمشنوا بود. این مطالعه با رویکرد نظری، تحلیلی و توصیفی انجام شد و منابع پژوهش شامل آثار علمی حوزه های عصبزبانشناسی، آموزش و توان بخشی گفتار و موسیقی بومی ایران بودند. داده ها بر پایه تحلیل منابع کتابخانه ای گردآوری شدند و تحلیل آنها با استفاده از شیوه کیفی و مقایسه تطبیقی صورت گرفت. در این فرایند، مفاهیم کلیدی مرتبط با پیوند موسیقی و زبان و ظرفیتهای آموزشی موسیقی بومی استخراج و بررسی شدند. یافته ها نشان دادند که موسیقی بومی با ریتم های منظم، ساختارهای هجایی تکرارشونده و محتوای فرهنگی آشنا توانسته بود تمایز واجی، درک آهنگ گفتار و انگیزش زبانی کودکان کم شنوا را تقویت کند. همچنین شواهد نظری تأکید کردند که محرکهای موسیقایی موجب فعال سازی شبکه های عصبی مرتبط با پردازش زبان و بهبود توجه شنیداری شده بودند. نتایج این پژوهش بیان کرد که موسیقی بومی افزون بر کارکرد آموزشی، به عنوان عنصری فرهنگی و عاطفی در تسهیل یادگیری زبان عمل کرده و میتواند الگویی مناسب برای برنامهریزی آموزشی در کودکان کمشنوا فراهم سازد. بر این اساس، انجام مطالعات میدانی آینده برای ارزیابی اثر واقعی موسیقی محلی مناطق مختلف ایران بر مهارت های زبانی پیشنهاد میشود. |
| کلیدواژه ها |
| کودکان کم شنوا، یادگیری زبان، موسیقی بومی ایران، عصب زبان شناسی، ریتم و واج |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر |
