| نقش ورزشهای گروهی در ارتقای تعاملات اجتماعی و هیجانی دانشآموزان با نیازهای ویژه |
| کد مقاله : 1170-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
زهرا شفیعی جوکار * دانشگاه فرهنگیان قزوین |
| چکیده مقاله |
| ورزشهای گروهی طی سالهای اخیر در ادبیات روانشناسی تربیتی و تربیتبدنی بهعنوان ابزاری مؤثر برای رشد اجتماعی و هیجانی دانشآموزان با نیازهای ویژه مورد تأکید قرار گرفتهاند، بهویژه آنکه این دانشآموزان بر اساس دیدگاههای ویگوتسکی (1978) و بندورا (1986) در فرایند یادگیری اجتماعی نیازمند تعامل ساختاریافته با همسالان هستند. این پژوهش با هدف بررسی نقش ورزشهای گروهی در بهبود مهارتهای هیجانی و اجتماعی دانشآموزان با نیازهای ویژه انجام شد. روش مطالعه مبتنی بر مرور تحلیلی یافتههای تجربی موجود بود و پژوهشهایی همچون احمدی و همکاران (۱۳۹۹)، اسمیت (2021) و جونز (2019) بهعنوان مبنای دادهها انتخاب شدند. در تحلیل محتوای این مطالعات، ابزارهای استاندارد سنجش مهارتهای اجتماعی و هیجانی مانند مقیاسهای تعامل اجتماعی و هوش هیجانی بررسی شدند و دادهها بهصورت مقایسهای و مضمونمحور تحلیل گردیدند. یافتهها نشان دادند که مشارکت در ورزشهای گروهی موجب افزایش همکاری، تقویت ارتباط کلامی و غیرکلامی، کاهش اضطراب اجتماعی و بهبود مدیریت هیجانها در دانشآموزان با نیازهای ویژه شده بود؛ همچنین، بر اساس چارچوب انسانگرای راجرز (1961)، تجربه حمایت گروهی احساس ارزشمندی و پذیرش را در این دانشآموزان افزایش داده بود. در جمعبندی، مرور مطالعات نشان داد که ورزشهای گروهی میتوانند بهعنوان رویکردی مؤثر برای ارتقای رشد اجتماعی و هیجانی این دانشآموزان بهکار گرفته شوند و توجه بیشتر مدارس به اجرای برنامههای گروهی متناسب با نیازهای آنها توصیه میشود. |
| کلیدواژه ها |
| تعامل اجتماعی، هیجان، ورزش گروهی، دانشآموزان با نیازهای ویژه، رشد روانی-اجتماعی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
