تحلیل تطبیقی کیفی روش‌های تدریس فردمحور و گروه‌محور در آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه
کد مقاله : 1139-4THESSNCONF
نویسندگان
سیده فاطمه موسوی زادگان *1، سهراب صادقی2
1دانشجومعلم
2استاد دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
در سال‌های اخیر، توجه به آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه و ارتقای کیفیت یادگیری آنان به یکی از اولویت‌های اساسی نظام تعلیم و تربیت تبدیل شده است. انتخاب روش تدریس مناسب می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در افزایش انگیزش، بهبود مهارت‌های تحصیلی و تقویت رشد اجتماعی این دانش‌آموزان ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی کیفی دو رویکرد تدریس فردمحور و گروه‌محور در آموزش دانش‌آموزان با نیازهای ویژه انجام شده است. این مطالعه از نوع کیفی، توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر منابع کتابخانه‌ای است و داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند پژوهش‌های داخلی و خارجی گردآوری و با روش تحلیل محتوای موضوعی بررسی شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که روش تدریس فردمحور، با تمرکز بر توانایی‌ها و تفاوت‌های فردی، موجب افزایش اعتماد به‌نفس، انگیزش درونی و پیشرفت تحصیلی می‌شود؛ در حالی‌که روش گروه‌محور، با تأکید بر تعاملات اجتماعی و فعالیت‌های مشارکتی، به توسعه مهارت‌های ارتباطی، همکاری و حس تعلق به گروه منجر می‌گردد. بر اساس نتایج، ترکیب انعطاف‌پذیر این دو رویکرد می‌تواند اثربخشی آموزشی را به حداکثر رسانده و محیطی پویا، مشارکتی و فراگیر برای یادگیری دانش‌آموزان با نیازهای ویژه فراهم کند.
کلیدواژه ها
کلیدواژه‌ها: تدریس فردمحور، تدریس گروه‌محور، یادگیری دانش‌آموزان با نیازهای ویژه، آموزش تطبیقی، یادگیری مشارکتی.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط