| بررسی رابطه سبک فرزندپروری والدین بارشدهیجانی کودکان بانیازهای ویژه |
| کد مقاله : 1121-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
فاطمه نرماشیری *1، غلامحسن پناهی2، مرادبی بی سپاهی3، بهناز یارمحمدزهی گرنچی4 1دانشجوی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد زاهدان 2استادیارگروه آموزش علوم تربیتی,,دانشگاه فرهنگیان تهران ایران 3دانشجوی ارشد مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد 4دانشگاه آزادزاهدان |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان سبکهای فرزندپروری والدین و رشد هیجانی کودکان با نیازهای ویژه انجام گرفته است. با توجه به نقش تعیینکنندهی محیط خانواده در شکلگیری مؤلفههای عاطفی و اجتماعی این گروه از کودکان، مطالعهی حاضر بهصورت توصیفی–همبستگی و با بهرهگیری از روش پیمایشی طراحی شد. جامعه آماری شامل کلیه والدین کودکان با نیازهای ویژه (ذهنی، گفتاری و حرکتی) شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که از میان آنها ۱۵۰ نفر با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سبکهای فرزندپروری بامریند (Baumrind, 1971) و پرسشنامه رشد هیجانی کودکان دنور بود. دادهها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد میان سبک فرزندپروری مقتدرانه والدین و رشد هیجانی کودکان با نیازهای ویژه رابطه مثبت و معنادار (p<0.01) وجود دارد، در حالی که سبکهای مستبدانه و سهلگیرانه با رشد هیجانی همبستگی منفی نشان دادند. یافتهها بیانگر اهمیت تعامل عاطفی، حمایت هیجانی و انضباط منطقی در ارتقای سازگاری هیجانی کودکان با نیازهای ویژه است. بر اساس نتایج، میتوان گفت که فرزندپروری آگاهانه و مبتنی بر پذیرش تفاوتهای فردی، نقش محوری در رشد هیجانی و اجتماعی این گروه از کودکان دارد. توصیه میشود برنامههای آموزشی ویژهای برای آشنایی والدین با شیوههای تربیتی مقتدرانه و تنظیم هیجان خانوادگی طراحی شود. |
| کلیدواژه ها |
| سبک فرزندپروری، رشد هیجانی، کودکان با نیازهای ویژه، والدین، تعامل عاطفی، تربیت مقتدرانه |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط |
