تبیین تجارب زیسته مربیان در ارتباط با کودک اتیسم
کد مقاله : 1107-4THESSNCONF
نویسندگان
احمد شریفی اردانی *1، محمد جواد دهقان چناری2، فاطمه السادات میر حسینی3
1استادیار گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665تهران، ایران
2دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
3دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه علم وهنر، یزد، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تبیین تجارب زیسته مربیان در تعامل با کودکان مبتلا به اختلال طیف اتیسم انجام شد. مربیان به‌ عنوان افراد خط مقدم آموزش و توانبخشی، با چالش‌ ها و تجربه‌ های چند بعدی مواجه‌ اند که شناخت آن‌ ها می‌ تواند به ارتقای کیفیت مداخلات آموزشی و حمایتی کمک کند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی کلایزی انجام گرفت. مشارکت‌ کنندگان شامل شش مربی شاغل در مرکز توانبخشی لبخند یزد بودند که به ‌صورت هدفمند انتخاب شدند و تجربه مستقیم کار با کودکان اتیسم را داشتند. داده‌ ها از طریق مصاحبه‌ های نیمه‌ ساختار یافته ۴۵ تا ۶۰ دقیقه ‌ای گردآوری شد و سپس به ‌صورت واژه ‌به ‌واژه پیاده ‌سازی و بر اساس مراحل هفت‌ گانه کلایزی تحلیل گردید. یافته‌ ها نشان‌ دهنده شش مضمون اصلی شامل چالش‌ های هیجانی، رشد فردی و معنوی، دشواری‌ های ارتباطی با کودکان، محدودیت‌ ها و فشارهای محیط کاری، رابطه و تعامل با خانواده‌ ها، و موانع فرهنگی–اجتماعی بود. مربیان علاوه بر تجربه فرسودگی هیجانی، رشد حرفه ‌ای و درک عمیق ‌تری از تفاوت‌ های فردی کودکان نیز به دست آورده بودند. نتایج این پژوهش تأکید می‌ کند که حمایت‌ های تخصصی، آموزش ‌های هدفمند و تأمین منابع مناسب می‌ تواند به بهبود کیفیت کار مربیان و افزایش اثربخشی مداخلات آموزشی برای کودکان مبتلا به اتیسم کمک کند.
کلیدواژه ها
تجربه زیسته، مربیان، اتیسم، پدیدارشناسی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی