| رابطه تجربه طرد اجتماعی با انگیزش پیشرفت در دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری |
| کد مقاله : 1105-4THESSNCONF |
| نویسندگان |
|
علیرضا کیخا1، محمدرضا محمدی سلیمانی *2، شهرزاد سنجری3، عبدالحکیم خزایی1 1دانشگاه فرهنگیان Assistant Professor, Department of Assessment and Training 2استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی: 888-56441، تهران، ایران. 3استادیار، گروه مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، مرکز تحقیقات مراقبت سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران. |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان تجربه طرد اجتماعی و انگیزش پیشرفت در دانشآموزان دوره ابتدایی دارای ناتوانیهای یادگیری بود. طرد اجتماعی بهعنوان یکی از چالشهای روانی–اجتماعی مهم در محیطهای آموزشی، میتواند زمینهساز کاهش انگیزش، افت عملکرد و کنارهگیری تحصیلی شود. این پژوهش با روش توصیفی–همبستگی و جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان پایههای چهارم و پنجم دارای ناتوانی یادگیری در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ در شهر بندرعباس انجام شد. تعداد ۲۸۰ دانشآموز با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل «مقیاس طرد اجتماعی پییر و لانگ (2019)» و «پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (2018)» بود. دادهها با استفاده از آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام تحلیل شدند. نتایج نشان داد تجربه طرد اجتماعی با انگیزش پیشرفت رابطه منفی و معنادار دارد (p<0.001، r= -0.46). تحلیل رگرسیون نیز نشان داد طرد اجتماعی ۲۸٪ از واریانس کاهش انگیزش پیشرفت را تبیین میکند. این یافتهها نشان میدهد که طردشدگی در مدرسه نقش مهمی در تضعیف انگیزش تحصیلی دانشآموزان دارای ناتوانی یادگیری دارد. بر اساس نتایج، پیشنهاد میشود برنامههای مدرسهمحور حمایت اجتماعی، آموزش مهارتهای ارتباطی، و ایجاد محیطهای یادگیری فراگیر برای تقویت انگیزش و پیشگیری از پیامدهای منفی طرد اجتماعی طراحی شود. |
| کلیدواژه ها |
| طرد اجتماعی، انگیزش پیشرفت، ناتوانیهای یادگیری، دانشآموزان ابتدایی، تعاملات اجتماعی |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر |
