تأثیر مهارت‌آموزی اجتماعی بر کاهش انزوای اجتماعی کودکان با نیازهای ویژه
کد مقاله : 1090-4THESSNCONF
نویسندگان
نسرین مشهدی پودینه *1، غلامحسن پناهی2، مطهره عادلی مقدم2
1دانشگاه آزاد زاهدان
2دانشگاه آزادزاهدان
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی تأثیر مهارت‌آموزی اجتماعی بر کاهش انزوای اجتماعی کودکان با نیازهای ویژه در مدارس استثنایی شهر زاهدان انجام شد. با توجه به اینکه بسیاری از این کودکان به دلیل محدودیت‌های ارتباطی و رفتاری، در معرض طرد یا انزوای اجتماعی قرار دارند، آموزش نظام‌مند مهارت‌های اجتماعی می‌تواند به بهبود تعاملات بین‌فردی و افزایش مشارکت آنان در محیط مدرسه کمک نماید. روش تحقیق از نوع شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دارای ناتوانی یادگیری و اختلال طیف اوتیسم در مدارس استثنایی شهر زاهدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۳۰ نفر به‌صورت هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هرکدام ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۴۵ دقیقه‌ای با محورهای تعامل مثبت، همدلی، مسئولیت‌پذیری و مدیریت عاطفه تحت آموزش مهارت‌های اجتماعی قرار گرفت. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه استاندارد انزوای اجتماعی وِیس (۱۹۸۷) بود. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین نمرات انزوای اجتماعی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به‌طور معنی‌داری کاهش یافته است (P<0.01). بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که آموزش مهارت‌های اجتماعی می‌تواند عاملی مؤثر در کاهش احساس انزوا، افزایش عزت‌نفس و مشارکت اجتماعی کودکان با نیازهای ویژه در شهر زاهدان باشد.
کلیدواژه ها
: مهارت‌آموزی اجتماعی، انزوای اجتماعی، کودکان با نیازهای ویژه، سیستان و بلوچستان، زاهدان
وضعیت: پذیرفته شده مشروط