بررسی موانع و چالش‌های اجرایی آموزش فراگیر برای کودکان استثنائی در نظام آموزشی ایران
کد مقاله : 1072-4THESSNCONF
نویسندگان
آسیه کرد *1، غلامرضا ثناگوی محرر2
1وزارت آموزش وپرورش
2استادیار دانشگاه
چکیده مقاله
آموزش فراگیر به‌عنوان یکی از رویکردهای عدالت‌محور در نظام‌های آموزشی، بر ادغام کودکان با نیازهای ویژه در مدارس عادی و فراهم‌سازی فرصت‌های برابر یادگیری برای همه تأکید دارد. با وجود سیاست‌های حمایتی و تلاش‌های وزارت آموزش‌وپرورش، اجرای کامل این رویکرد در ایران با موانع گوناگون مواجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی موانع و چالش‌های اجرایی آموزش فراگیر برای کودکان استثنائی در نظام آموزشی کشور انجام شد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل معلمان، مدیران مدارس عادی و مدارس استثنائی در چند استان کشور بود که از میان آنان نمونه‌ای به شیوه تصادفی خوشه‌ای انتخاب گردید. داده‌ها از طریق پرسش‌نامه محقق‌ساخته و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته گردآوری و با روش تحلیل توصیفی و محتوایی بررسی شد. یافته‌ها نشان داد که مهم‌ترین موانع اجرای آموزش فراگیر شامل کمبود نیروی انسانی متخصص و آموزش‌دیده، نبود امکانات و تجهیزات مناسب، ضعف آگاهی معلمان و والدین از اصول آموزش فراگیر، تراکم بالای کلاس‌ها و نگرش منفی جامعه به کودکان دارای نیازهای ویژه است. در نتیجه، موفقیت کامل برنامه‌های آموزش فراگیر مستلزم بازنگری سیاست‌گذاری‌ها، توانمندسازی معلمان، توسعه زیرساخت‌های آموزشی و ارتقای فرهنگ عمومی نسبت به پذیرش و تعامل با کودکان استثنائی می‌باشد.
کلیدواژه ها
موزش فراگیر، کودکان استثنائی، موانع اجرایی، نظام آموزشی ایران، توانمندسازی معلمان، عدالت آموزشی
وضعیت: پذیرفته شده