تأثیر آموزش معلمان بر نگرش‌های ضمنی (Implicit Attitudes) نسبت به کودکان با اختلالات یادگیری
کد مقاله : 1067-4THESSNCONF
نویسندگان
امیرمحمد امیری *1، مهدی یاری2، شاهین شاملو2
1دانشجوی کارشناسی دانشگاه فرهنگیان استان همدان
2کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان مقصودی همدان
چکیده مقاله
نگرش‌های ضمنی معلمان—که فراتر از باورهای صریح قرار دارند—می‌توانند بر تعاملات کلاسی، انتظارات آموزشی و در نهایت پیامدهای تحصیلی کودکان با اختلالات یادگیری تأثیر عمیقی بگذارند. هدف این پژوهش، تحلیل رابطهٔ بین سطح آگاهی شناختی-روان‌شناختی معلمان و نگرش‌های ضمنی آن‌ها نسبت به کودکان مبتلا به دیسلکسی و دیسگرافی بود. این مطالعه به‌صورت توصیفی-تحلیلی و با طرح مقطعی-مقایسه‌ای انجام شد؛ جامعهٔ آماری را تمامی معلمان پایه‌های اول تا سوم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی 1403–1402 تشکیل دادند و 120 نفر (60 نفر با سابقهٔ شرکت در دوره‌های رسمی آموزش اختلالات یادگیری و 60 نفر بدون چنین سابقه‌ای) با روش نمونه‌گیری در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل: (1) آزمون ارتباط ضمنی (IAT) ساخت فارسی برای اختلالات یادگیری (شامل جفت‌واژه‌های «دیسلکسی–تنبلی» vs. «دیسلکسی–استعداد»)؛ (2) پرسشنامهٔ آگاهی شناختی-روان‌شناختی (30 گویه با پایایی آلفای کرونباخ 87/0)؛ و (3) مصاحبهٔ نیمه‌ساختاریافته با 30 نفر برای تبیین منشأ نگرش‌ها. داده‌ها با آزمون‌های t مستقل، همبستگی پیرسون و تحلیل محتوای کیفی تحلیل گردیدند.
کلیدواژه ها
گرش‌های ضمنی، معلمان، اختلالات یادگیری، آزمون ارتباط ضمنی، آگاهی شناختی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر